مشعبذ ( moca'bez ) ص . ع . مرد شعبده‌باز . مشعة ( mec'at ) ا . ع . پاره‌اى از پنبهء غاز كرده . مشعث ( moca''as ) ا . ع . باصطلاح عروض يكى از دو متحرك وتد را گويند كه افگنده شده باشد . مشعر ( mac'ar ) ا . ع . درخت در زمين نرم كه مردم در سايهء آن در گرما و سرما فرود آيند و پناه جويند . و آنجاى كه در وى مربانى كنند . و معظم مناسك . و حاسه . ج : مشاعر . مشعر ( mac'ar ) و ( mec'ar ) ا . ع . مشعر الحرام : نام مزدلفة است كه امروز آبادان و داراى خانه‌ها است . و مشعر : بكسر ميم لغتى است در آن . مشعر ( mac'ar ) ا . پ . مأخوذ از تازى - حاسه . مشعر ( moc'er ) ص . ع . آنكه خبر مىدهد و آگاه مىكند . و موىدار . مشعر ( moc'er ) م ف - پ . مأخوذ از تازى - خبر دهنده و آگاه‌كننده . و اشعار نماينده . و مشعر كردن : آگاه كردن و خبر دادن . مشعرانى ( moc'ar niyy ) ص . ع . موىدار . مشعرة ( mac'arat ) ا . ع . جماعت شعراء و اجتماع شاعرها . مشعشع ( moca'ca ' ) م ص . ع . شراب آب آميخته . و سايهء پراكندهء تك . مشعل ( mac'al ) ا . ع . قنديل . و پليته . ج : مشاعل . مشعل ( mac'al ) ا . پ . مأخوذ از تازى - قنديل بزرك مشبك و پايه‌دار كه شبها در جلو پادشاهان و امرا كشند و نيز در عروس‌كشى پيشاپيش عروس كشند . مشعل ( mec'al ) ا . ع . پالونه . و خنوز از چرم كه در وى نبيذ كنند . ج : مشاعل . مشعل ( moc'al ) ص . ع . افروخته شده . مشعل ( moc'el ) ص . ع . آتش‌افروز و آنكه آتش مىافروزد . و سوزان . و هر چيز پراكنده بهر جهتى . و جراد مشعل : ملخهاى متفرق و پراكنده . يق : جاءوا كالجراد المشعل . و قولهم : جاء فلان كالحريق المشعل : آمد فلان مانند آتش سوزان . مشعلة ( mac'alat ) ا . ع . جايى كه در آن قنديل و يا آتش باشد . ج : مشاعل . مشعلة ( moc'elat ) ص . ع . كتيبة مشعلة : سواران پراكنده و متفرق . مشعلچى ( mac'al - ci ) ا . پ . كسى كه مشعل برميدارد . مشعل‌فروز ( mac'al - feruz ) واو مجهول . ص . پ . افروزندهء مشعل . مشعل‌كشان ( mac'al - koc n ) ا . پ . كافران و ملحدان . مشعله ( mac'ale ) ا . پ . مأخوذ از تازى - فانوس . و قنديل و مشعل . و مشعلهء خاورى و يا مشعلهء روز و يا مشعلهء صبح : آفتاب عالمتاب . و مشعلهء گيتى فروز : آفتاب عالمتاب . و از القاب آن حضرت صلى اللّه عليه و آله مىباشد . مشعله‌دار ( mac'ale - d r ) ا . پ . آنكه مشعل برميدارد و مشعلچى . مشعنب ( moca'nab ) و ( moca ' - ) ( neb ) ص . ع . كبش مشعنب القرن : گوسپندى كه شاخ آن راست برآمده سپس بجانب گوش پيچ خورده باشد . و كذلك : مشعنب القرن . مشعوذ ( moca'vaz ) ص . ع . سحر كرده شده و افسون زده . مشعوذ ( moca'vez ) ص . ع . شعبده‌باز و افسونگر . مشعور ( mac'ur ) و مشعوراء ( mac'ura ' ? ) و مشعورة ( mac'urat ) م . ع . شعر شعرا و مشعورا و مشعوراء و مشعورة . ر . شعر . مشعوف ( mac'uf ) ص . ع . ديوانه و شيفتهء دل رفته از جنون و بيم و مانند آن . مشعوف ( mac'uf ) ص . پ . مأخوذ از تازى - خوشحال و خوشدل و شيفته دل . مشعون ( mac'un ) ص . ع . شعر مشعون : موى پراكنده و ژوليده . و مجنون مشعون : از اتباع است . مشغ ( macq ) م . ع . نوعى از خوردن همچون خوردن خيار و جز آن . و زدن و عيبناك ساختن . و الفعل من نصر او فتح . مشغ ( mecq ) ا . ع . گلى ( gel ) سرخ كه با ان رنك مىكنند . مشغب ( mecqab ) ص . ع . مرد فتنه‌انگيز . مشغب ( mocaqqeb ) ص . ع . مرد بسيار فتنه‌انگيز . مشغة ( macqat ) ص . ع . پاره‌اى از جامه و يا از چادر كهنه . و قطعه‌اى از گل ( gel ) گرد كرده كه بر آن خار نشانند و پس از خشك شدن كتان را با آن شانه كنند . مشغزب ( mocaqzeb ) ص . ع . كشتىگيرى كه به بند شغزببة حريف را بر زمين مىزند . مشغل ( mocqal ) ص . ع . كاردار و مشغول در كار . مشغل ( mocqel ) ص . ع . كسى كه در كار دارد خود را . مشغلة ( macqalat ) ا . ع . كار و